عاشقانه...

به نقل از دوستی قدیمی:

بیا عزیزم بخواب که تا ترا بکنم

دعا به درگه حق تا رسی به جاه وجلال

تو در خواب بودی و من تا دسته فرو کردم

به قلب دشمنت ای دوست خنجری به شکل هلال

دوستانت همه کردند، چرا من نکنم؟

بر سر راه تماشای قد و قامت وقال

میل داری دو سه ساعت به سرش بنشینی ؟

یعنی بر مسند شاهی ، به دو صد عز و جلال ؟

یاد داری که ترا تا به سحر می کردم

صد دعا از دل محزون پریشان احوال ؟

بکشم از تو و با دامن خود پاک کنم

چکمه از پای تو ای خسرو نیکو تمثال

مادرت کان کرم بود و بداد از پس و پیش

به یتیمان کف نانی ، به فقیران زر و مال